Αντώνης Σαμαράκης

Φωτογραφία του Αντώνη Σαμαράκη από το ταξίδι του για τη UNICEF στην Αιθιοπία το 1984
Φωτογραφία του Αντώνη Σαμαράκη από το ταξίδι του για τη UNICEF στην Αιθιοπία το 1984.

Πρώτος Έλληνας Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της UNICEF 

Έφυγε μια μεγάλη μορφή του ανθρωπισμού
Μια μεγάλη απώλεια για την οικογένεια της UNICEF

Ο Αντώνης Σαμαράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με μεγάλη κοινωνική δράση υπήρξε από τους δημοφιλέστερους Έλληνες τόσο ως συγγραφέας όσο και ως ενεργός πολίτης.

Έχει υποστηρίξει όλες τις ενημερωτικές και ανθρωπιστικές εκστρατείες της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF και έχει δώσει εκατοντάδες συνεντεύξεις στα ΜΜΕ για τη UNICEF και την προσφορά της προς τα παιδιά που έχουν ανάγκη. Τα πρωτότυπα σύντομα διηγήματά του κόσμησαν και εξακολουθούν να κοσμούν τα εξώφυλλα των τετραδίων της UNICEF που πωλούνται στην Ελλάδα.

Για 20 χρόνια προσέφερε ανεκτίμητη βοήθεια στην UNICEF. Το 1984 ήταν επικεφαλής της ελληνικής εκστρατείας ενάντια στο λιμό στην Αιθιοπία όπου ταξίδεψε δυο φορές και έγραψε τα κείμενα της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη "Αιθιοπία: Οδοιπορικό Θανάτου και Οδοιπορικό Ζωής" που «γύρισε» για τη UNICEF η ΕΡΤ.

Ο Αντώνης Σαμαράκης αγκαλιά με παιδιά από την Κολομβία για τη διοργάνωση τηλεμαραθωνίου της UNICEF Ο Αντώνης Σαμαράκης με παιδιά από την Κίνα κατά τη διάρκεια έκθεσης της UNICEF στο Ζάππειο Μέγαρο για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Στιγμιότυπο μετά από συνέντευξη τύπου για τη διοργάνωση τηλεμαραθωνίου της UNICEF, αγκαλιά με προσκαλεσμένα παιδιά από την Κολομβία.
Στιγμιότυπο ανάμεσα σε παιδιά από την Κίνα κατά τη διάρκεια έκθεσης της UNICEF στο Ζάππειο Μέγαρο αφιερωμένη στα Δικαιώματα του Παιδιού.


Με την ακούραστη προσφορά του βοήθησε να αναγνωρισθεί η UNICEF στη συνείδηση του κόσμου ως ένας αποτελεσματικός και αξιόπιστος οργανισμός που αγωνίζεται σκληρά για τα παιδιά.

Τα βιβλία του μεταφράστηκαν σε περισσότερες από 30 γλώσσες. «Το Λάθος», «Ζητείται Ελπίς», «Σήμα Κινδύνου», «Αρνούμαι», «Το Διαβατήριο», «Η Κόντρα», «Αυτοβιογραφία 1919 - », «Εν Ονόματι», είναι μερικά από τα πολυδιαβασμένα έργα του. Εξετάζουν ζητήματα όπως η ειρήνη, η ελευθερία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλο του το έργο είναι εμπνευσμένο από την αγάπη του για τα παιδιά.

Διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε ελληνικά και ξένα σχολικά και πανεπιστημιακά βιβλία. Κάποια έχουν γυριστεί σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές ταινίες.

Εργάσθηκε ως εμπειρογνώμων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών σε πολλές χώρες για κοινωνικά θέματα.

Το 1989 ανακηρύχθηκε από τη UNICEF πρώτος Έλληνας Πρεσβευτής Καλής Θέλησης για τα παιδιά του κόσμου, τίτλο που τίμησε επάξια μέχρι το τέλος της ζωής του με την αφοσίωση και ανιδιοτελή προσφορά του.

Έχει βραβευθεί από πολλούς φορείς, κυβερνητικούς και μη, τόσο για το συγγραφικό έργο του όσο και για την κοινωνική του δράση.

Πέθανε τον Αύγουστο του 2003 σε ηλικία 84 ετών.

Παραθέτουμε ένα από τα τελευταία σημειώματα του Αντώνη Σαμαράκη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της UNICEF και παραμένει επίκαιρο:

Ποτέ πια πόλεμος!

"Τις τελευταίες νύχτες
δεν βλέπω όνειρα,
φοβάμαι πια να ονειρεύομαι"
είπε το οχτάχρονο παιδί
από το Κόσοβο.

Το παιδί ξαναζούσε στα όνειρά του τον εφιάλτη του παράλογου πολέμου. Εμείς, πώς τολμάμε να ονειρευόμαστε;

"Πόλεμος εναντίον του πολέμου". Άπειρες φορές έχει γραφτεί και ακουστεί αυτό το σύνθημα-σλόγκαν. Και όμως, ο πόλεμος ζει και βασιλεύει και τα πάντα σακατεύει:ανθρώπινες ζωές, δημιουργήματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, πολιτιστική κληρονομιά, το περιβάλλον.

Εις τους αιώνας των αιώνων πόλεμος. Διαψεύστηκαν τραγικά οι ελπίδες που είχαμε ότι πόλεμος δεν θα ξαναγίνει ποτέ πια.

"Πόλεμος πάντων πατήρ" είπε ο Ηράκλειτος. Ένας πατέρας που καταβροχθίζει τα παιδιά του. Το συνηθίσαμε πια, εδώ είναι ο μέγας κίνδυνος. Ενώ πόλεμοι και εμφύλιοι σπαραγμοί μαίνονται γύρω μας, τους θεωρούμε κάτι φυσικό και αναπότρεπτο.

Πρώτη προτεραιότητα στη λίστα των θυμάτων των πολέμων έχουν τα παιδιά. Τα βλέπουμε στην τηλεόραση, χάρη σ'αυτήν έχουν μπει στα σπίτια μας - στην ψυχή μας όμως έχουν άραγε μπει;

Παιδιά που τους δίνουν όπλα μεγαλύτερα από το μπόι τους και τα στέλνουν να κλαδέψουν τη ζωή άλλου ανθρώπου και να πεθάνουν και τα ίδια. Παιδιά που τα ποτίζουν μίσος για τον πλησίον. Αλλά το παιδί σκέφτεται την ειρήνη, την ονειρεύεται, τη ζωγραφίζει, την τραγουδά.

Τα παιδιά-θύματα να μην τα μετράμε με νούμερα, φτάνει και μόνο ένα παιδί να χαθεί έτσι, τότε ο κόσμος μας ο δήθεν πολιτισμένος, ο δήθεν χριστιανικός, έχει χρεωκοπήσει. Αυτό που πεθαίνει είναι η ψυχή του παιδιού.

Αντώνης Σαμαράκης

Διαδώστε αυτό το άρθρο της UNICEF στους φίλους σας, στα κοινωνικά δίκτυα

Tag Cloud

Υεμένηισότητα των φύλωνΝιγηρίαΣουδάνπρεσβευτές UNICEFστρατολόγηση παιδιώνπολιομυελίτιδαρατσισμόςδιεθνείς πρωτοβουλίεςραδιομαραθώνιος UNICEFκλιματική αλλαγήχολέρακάρτες και δώρα UNICEFιός ΖίκαΚεντροαφρικανική ΔημοκρατίαΓάζααντιμετώπιση του AIDSAIDSεπείγουσες ανάγκεςγυναίκες-κορίτσιαΣερβίαμητρικός θηλασμόςνερό και υγιεινήεκδηλώσειςΣομαλίαδικαιώματα του παιδιούτα παιδιά γράφουν και ζωγραφίζουνδιατροφήπεριοδικό ΚΟΣΜΟΣπεριβάλλονπαιδιά πολέμουέμπολαφτώχειαΝίγηραςελονοσίαΙράκΦιλιππίνεςληξιαρχική καταγραφήβίαΕυρωπαϊκή Ένωσηδίκτυα προστασίας των παιδιώνUNICEF και Ολυμπιακόςεκπαίδευσητηλεμαραθώνιος UNICEFΟυκρανίαΒραζιλίαπαιδική επιβίωσηΝεπάλΤσαντεκπαίδευση κοριτσιώνπαιδική προστασίαπαιδική εκμετάλλευσηΕλλάδαεμβολιασμοίυποστηρικτές UNICEFπαιδιά με αναπηρίεςΑϊτήεταιρική κοινωνική ευθύνηαληθινές ιστορίεςΣυρίασχολεία υπερασπιστέςπαιδιά πρόσφυγεςΒοσνία-Ερζεγοβίνηαθλητισμός και σπορανάπτυξη για τα παιδιάΟλυμπιακή ΕκεχειρίαΝονός της UNICEFπνευμονίαυποσιτισμόςδιάρροιαεθελοντές UNICEFμητέραμέλος της UNICEFέκθεση UNICEFιλαράπαιδιά στην Ελλάδα