Ένα δίχτυ ασφαλείας για τα ορφανά του AIDS στη Γουϊάνα.

Το στίγμα του AIDS.
Μέχρι πρόσφατα κανείς δε μιλούσε ανοικτά για το AIDS στη μικρή πόλη Λίντεν, στη Γουϊάνα, 100 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Τζώρτζταουν, που ζει από την εξόρυξη βωξίτη - και όμως, σχεδόν ο 1 στους 100 κατοίκους είναι φορέας της νόσου.

Η ζωή του 5χρονου Χαν και της 3χρονης Ανά άλλαξε μοιραία μετά το διαδοχικό θάνατο και των δύο γονέων τους από τη νόσο το 1999 και το 2000. Η επιβεβαίωση πως και τα δύο παιδιά ήσαν φορείς του θανάσιμου ιού ήρθε για να κάνει μια ήδη τραγική κατάσταση ένα πραγματικό εφιάλτη.

Τα παιδιά ζούσαν σε ένα δωμάτιο με την φτωχή και άρρωστη γιαγιά τους, Μίλντρεντ, χωρίς τρεχούμενο νερό ή τουαλέτα. Για την ηλικιωμένη αυτή γυναίκα που πέρασε τη ζωή της στη βιομηχανία του βωξίτη η ζωή ήταν δύσκολη, η τροφή δυσεύρετη και η ιατρική φροντίδα ανύπαρκτη.

«Έκανα ότι καλύτερο μπορούσα, όμως κάποιες ημέρες δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, ακόμα και να σηκωθώ από το κρεβάτι μου ήταν δύσκολο,» μας λέει η Μίλντρεντ με δακρυσμένα και απόμακρα μάτια. Προσπάθησε να στείλει τα εγγόνια της σχολείο αλλά ήταν γνωστό πως οι γονείς τους πέθαναν από AIDS και συχνά τα κορόϊδευαν. «Δε θέλαμε να πάμε σχολείο, γιατί κανείς δεν έπαιζε μαζί μας,» λέει ο Χαν. Xλευαζόντουσαν από τους συμμαθητές τους και εξοστρακίστηκαν από μια κοινωνία που τότε, το 2000, δεν είχε ακόμα καμμία ενημέρωση ή εκπαίδευση για το πως να αντιμετωπίσει άτομα με AIDS.

Σε μια φτωχή αναπτυσσόμενη χώρα όπως η Γουϊάνα, φαινόταν αναπόφευκτο πως σε λίγα χρόνια τα παιδιά θα κατέληγαν στο θάνατο.

Ένα χέρι βοήθειας.
Για καλή τύχη της Ανά και του Χαν μια υποστηριζόμενη από τη UNICEF οργάνωση, το Ίδρυμα Λίντεν (LCF) είχε δημιουργήσει ένα πρόγραμμα για τη φροντίδα και την υποστήριξη παιδιών φορέων ή πληγέντων εξ αιτίας του AIDS. Πήρε τα δύο παιδιά κάτω από την προστασία του παρέχοντάς τους τα αναγκαία όπως διατροφή, ιατρική φροντίδα ακόμα και βοήθεια στα μαθήματά τους.

Το ίδρυμα παρείχε επίσης πληροφόρηση στους δασκάλους τους και στους συμμαθητές τους ώστε να κατανοήσουν και να σεβαστούν την κατάσταση των παιδιών, που ήταν αθώα θύματα μιας παγκόσμιας μάστιγας. Με πληθυσμό 765.000 ανθρώπους, η Γουϊάνα μπορεί να είναι μικρή αλλά το πρόβλημα με το AIDS κάθε άλλο παρά μικρό είναι. Με ποσοστό εξάπλωσης από 2,5%-5,5% έρχεται στη δεύτερη χειρότερη θέση μετά την Αϊτή σε ολόκληρη την Αμερικανική Ήπειρο.

Πλήρης υποστήριξη από τη UNICEF.
Η UNICEF (από το 2002) παρέχει την κρίσιμη υποστήριξη που χρειάζεται το Ίδρυμα Λίντεν. Όλα τα απαραίτητα για τη λειτουργία του - εξοπλισμός, μηχανήματα, έπιπλα και γραφεία, προμήθειες και εκπαιδευτικά βοηθήματα για τα παιδιά αγοράστηκαν από τη UNICEF. Η UNICEF επίσης συνεισφέρει στα διατροφικά και τα εκπαιδευτικά προγράμματα του ιδρύματος τόσο κατ' οίκον, όσο και στην κοινότητα. Στην ουσία, οτιδήποτε κάνει το ίδρυμα έχει την πλήρη υποστήριξη της UNICEF.

Σε επίσκεψή μας τα τέλη του 2004, ο Χαν και η Ανά, 11 και 8 ετών τώρα αντίστοιχα, ήταν σε καλή ψυχολογική κατάσταση και υγεία - και τα δύο παιδιά κάνουν αντιρετροϊκή θεραπεία - και είναι ευχαριστημένα επειδή έχουν κάνει αρκετούς νέους φίλους.

«Είμαι εντάξει, το ίδιο και η Ανά. Κάνουμε συχνά εξετάσεις στο γιατρό,» λέει ο Χαν σε ένα από τους ανθρώπους της UNICEF κατά την επίσκεψή τους. Οι εξετάσεις γίνονται στο Κρατικό Νοσοκομείο της Τζωρτζτάουν. Η γιαγιά Μίλντρεντ είναι ευτυχής για τα δύο παιδιά και για το γεγονός πως τώρα μπορούν και διαβάζουν.

Τα αδέλφια είναι 2 από τα 100 παιδιά που φροντίζει το ίδρυμα. Η απώτερη αποστολή του είναι να αγκαλιάσει και να δώσει ελπίδα σε ανθρώπους που ζουν ή έχουν πληγεί από το AIDS. Εργάζεται ακόμα για να εκπαιδεύσει νέους και νέες στο Λίντεν για το πως η επικίνδυνη σεξουαλική συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει στο AIDS ή άλλες μεταδιδόμενες ασθένειες. Πάντως η κύρια αποστολή της οργάνωσης είναι να γίνει ένα "δίχτυ ασφαλείας" για τα παιδιά.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο, είναι πως με την αφοσιωμένη επίβλεψη του Ιδρύματος Λίντεν και της UNICEF μειώθηκε ήδη σημαντικά το στίγμα και οι προκαταλήψεις που περιβάλλουν το AIDS στην περιοχή και πως οι μικροί Χαν και Ανά πηγαίνουν στο σχολείο και απολαμβάνουν μια ποιότητα ζωής που σε αντίθετη περίπτωση θα ήταν αδύνατο.

11 Μαρτίου 2005

• Συμμετέχοντας στο πρόγραμμα "Νονός της UNICEF"

• Κάνοντας μια εφάπαξ Δωρεά προς τη UNICEF