Παιδική Φτώχεια στο Βιομηχανικό Κόσμο

"Η επιμονή της παιδικής φτώχειας στις πλούσιες χώρες υπονομεύει τόσο την ισότητα όσο και τις ίσες ευκαιρίες των πολιτών. Θέτει λοιπόν τον βιομηχανικό κόσμο σε μια δοκιμασία τόσο των ιδεωδών του, όσο και της ικανότητάς του να επιλύσει τα πλείστα δυσεπίλυτα κοινωνικά του προβλήματα".

Οι πίνακες για την παιδική φτώχεια που παρουσιάζονται στην πρώτη έκδοση της έκθεσης του Κέντρου Ερευνών Innocenti της UNICEF στη Φλωρεντία για την Παιδική Φτώχεια στο Βιομηχανικό Κόσμο, είναι οι πιο περιεκτικοί υπολογισμοί μέχρι τώρα για την παιδική φτώχεια σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο.

Με λίγα λόγια

Στα μέσα του αιώνα που μόλις τελείωσε, στα πλουσιότερα κράτη του κόσμου, υπήρχε η βεβαιότητα ότι η φτώχεια θα μπορούσε να ξεπεραστεί από ένα συνδυασμό οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικών δαπανών. Η πρόβλεψη ότι η φτώχεια θα εξακολουθούσε να ταλαιπωρεί ένα σημαντικό αριθμό των παιδιών τους στον 21^ο αιώνα δεν θα γινόταν πιστευτή.

Σήμερα όμως, παρά τον διπλασιασμό και υπερδιπλασιασμό των εθνικών εισοδημάτων στις περισσότερες χώρες από το 1950 και μετά, ένα σημαντικό ποσοστό των παιδιών τους εξακολουθούν να ζουν σε οικογένειες τόσο φτωχές, ώστε να διακυβεύεται η υγεία και η ανάπτυξή τους. Όπως επίσης δείχνουν τα στοιχεία, ένα ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό διαβιώνει στην σκιά ενός κόσμου σχετικής φτώχειας. Οι ελάχιστες φυσικές τους ανάγκες μπορεί να αντιμετωπίζονται, αλλά εξαιρούνται οδυνηρά από τις δραστηριότητες και τα πλεονεκτήματα που θεωρούνται αυτονόητα για τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας τους.

Τέτοιες στατιστικές, αντιπροσωπεύουν τις στερήσεις και τα αχρείαστα βάσανα εκατομμυρίων συγκεκριμένων παιδιών. Αντιπροσωπεύουν επίσης την αποτυχία να τηρηθούν τα ιδεώδη του αναπτυγμένου κόσμου για ισότητα και ίσες ευκαιρίες για όλους, επειδή παρά τις όποιες εξαιρέσεις, το γεγονός είναι ότι τα παιδιά των φτωχών απλούστατα δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με τα παιδιά των πλουσίων. Και είτε αυτό καταμετρείται στη φυσική και τη νοητική ανάπτυξη, είτε στην υγεία και στα ποσοστά επιβίωσης, είτε στο επίπεδο εκπαίδευσης και στις προοπτικές εργασίας, είτε στο εισόδημα και στο προσδοκώμενο όριο ζωής, αυτοί που περνούν τα παιδικά τους χρόνια σε οικονομική και ψυχολογική φτώχεια, έχουν ένα σημαντικό και μετρήσιμο μειονέκτημα.

Επιπλέον γίνεται φανερό ότι το φαινόμενο αυτό επηρεάζει επίσης την ποιότητα της ζωής ΟΛΩΝ των πολιτών στις χώρες με υψηλά ποσοστά στην παιδική φτώχεια. Επειδή είναι μια πραγματικότητα, ότι παρότι πολλές φτωχές οικογένειες κάνουν θυσίες για να δώσουν στα παιδιά τους το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα στη ζωή τους, η συνολική εικόνα μάς δείχνει ότι αυτοί που μεγαλώνουν σε συνθήκες φτώχειας είναι περισσότερο πιθανό να έχουν δυσκολίες στην μάθηση, να εγκαταλείπουν το σχολείο, να καταφεύγουν στα ναρκωτικά, να διαπράττουν εγκλήματα, να μην έχουν εργασία, να μένουν έγκυες (κορίτσια) σε νεαρή ηλικία και να ζουν μια ζωή που διαιωνίζει την φτώχεια, κληροδοτώντας την στις επόμενες γενιές.

Χαρακτηριστικά ευρήματα

• Τα επίπεδα παιδικής φτώχειας κυμαίνονται μεταξύ κάτω του 3% και πάνω του 25% μεταξύ των οικονομικά ανεπτυγμένων κρατών του κόσμου.

• Το ένα στα έξι παιδιά στον αναπτυγμένο κόσμο ζει σε συνθήκες φτώχειας. Συνολικά, κατά προσέγγιση 47 εκατομμύρια παιδιά στις χώρες του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), ζουν κάτω από το όριο φτώχειας της χώρας τους.

• Είτε υπολογίζονται με βάση τη σχετική φτώχεια είτε με την απόλυτη*, η έξι κορυφαίες θέσεις στον πίνακα της παιδικής φτώχειας, είναι κατειλημμένες από τις ίδιες έξι χώρες - οι οποίες όλες συνδυάζουν ένα υψηλό βαθμό οικονομικής ανάπτυξης με ένα ικανοποιητικό βαθμό ισονομίας. (Σουηδία, Νορβηγία, Φιλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Δανία),

• Στον πίνακα της σχετικής παιδικής φτώχειας, οι τέσσερις τελευταίες θέσεις καταλαμβάνονται από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό.

• Στον πίνακα της απόλυτης παιδικής φτώχειας, οι τέσσερις τελευταίες θέσεις καταλαμβάνονται από την Ισπανία, την Τσεχία, την Ουγγαρία και την Πολωνία.

• Διαφορές στην αναλογία των παιδιών που ζουν σε μονογονεϊκές οικογένειες έχουν σχετικά μικρή σχέση με τις διαφορές στα επίπεδα παιδικής φτώχειας της κατάταξης του πίνακα.

• Το επίπεδο της φτώχειας για τις μονογονεϊκές οικογένειες έχει μια πιο σημαντική επίδραση. Οι πιθανότητες που έχει ένα παιδί να ζήσει στην φτώχεια είναι κατά μέσο όρο τετραπλάσιες στις μονογονεϊκές οικογένειες.

• Υπάρχει μια στενή σχέση μεταξύ του επιπέδου της παιδικής φτώχειας και του ποσοστού των οικογενειών με παιδιά στα οποία δεν εργάζεται κανείς ενήλικας.

• Υπάρχει μια στενή σχέση μεταξύ του επιπέδου της παιδικής φτώχειας και του ποσοστού των πλήρως απασχολούμενων εργαζομένων που κερδίζουν λιγότερο από τα 2/3 του εθνικού μέσου μισθού.

• Οι χώρες με τα χαμηλότερα επίπεδα παιδικής φτώχειας καταμερίζουν τα υψηλότερα ποσοστά του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος στις κοινωνικές δαπάνες.

• Διαφορές στην φορολογική πολιτική και στις κοινωνικές δαπάνες έχουν ως αποτέλεσμα ότι ορισμένα κράτη ελαττώνουν την "παιδική φτώχεια της αγοράς", άλλες κατά τόσο πολύ όσο 20 εκατοστιαίες μονάδες και άλλες κατά ελάχιστο, όσο 5 εκατοστιαίες μονάδες.

* Σημείωση: Η απόλυτη φτώχεια μετράται με βάση ένα όριο που τέθηκε το 1960 στις ΗΠΑ και αναπροσαρμόζεται μόνο τιμαριθμικά, που αντιπροσώπευε το ελάχιστο αναγκαίο εισόδημα για τη διαβίωση σύμφωνα φυσικά με τα Αμερικανικά πρότυπα.

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 1
Ποσοστό παιδιών κάτω από το όριο της φτώχειας

Ως όριο της φτώχειας ορίζεται, για τους πίνακες που ακολουθούν, το εισόδημα που βρίσκεται κάτω από το 50% του εθνικού μέσου εισοδήματος στη χώρα όπου έγιναν οι μετρήσεις.

Στον πίνακα αυτό φαίνεται η αναλογία των παιδιών που ζουν στη φτώχεια σε 23 από τα 29 κράτη του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ)**. Φαίνεται ότι τα επίπεδα παιδικής φτώχειας κυμαίνονται από κάτω του 3% και πάνω του 25% μεταξύ των οικονομικά ανεπτυγμένων κρατών του κόσμου.

** Σημείωση: Τα 29 κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ (Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία & Ανάπτυξη) από τα οποία έχουν αντληθεί τα στοιχεία της έκθεσης, είναι οι χώρες που παράγουν τα 2/3 των αγαθών και υπηρεσιών του κόσμου.
(Αλφαβητικά): ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΑΥΣΤΡΙΑ, ΒΕΛΓΙΟ, ΓΑΛΛΙΑ, ΔΑΝΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ & Β. ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΙΑΠΩΝΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΚΑΝΑΔΑΣ, ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ, ΜΕΞΙΚΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΟΥΓΓΑΡΙΑ, ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ, ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΠΟΛΩΝΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ, ΣΟΥΗΔΙΑ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΣΕΧΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΔΙΑ.

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 2
Παιδική φτώχεια σε διαφορετικού τύπου οικογένειες

	Ποσοστό παιδιών σε μονογονεϊκές οικογένειες (%)	Επίπεδο Φτώχειας Παιδιών σε:		Ενδεχόμενος κίνδυνος φτώχειας μεταξύ παιδιών μονογονεϊκών οικογενειών σε σχέση με εκείνα των άλλων οικογενειών (αναλογία)
ΧΩΡΕΣ		Μονογονεϊκές οικογένειες (%)	’λλες οικογένειες (%)
ΤΟΥΡΚΙΑ	0.7	29.2	19.6	1.5
ΙΣΠΑΝΙΑ	2.3	31.6	11.8	2.7
ΙΤΑΛΙΑ	2.8	22.2	20.4	1.1
ΕΛΛΑΔΑ	3.7	24.9	11.8	2.1
ΜΕΞΙΚΟ	4.3	27.6	26.1	1.1
ΠΟΛΩΝΙΑ	5.6	19.9	15.1	1.3
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ	5.8	30.4	2.9	10.5
ΟΥΓΓΑΡΙΑ	7.4	10.4	10.3	1.0
ΟΛΛΑΝΔΙΑ	7.4	23.6	6.5	3.6
ΓΑΛΛΙΑ	7.7	26.1	6.4	4.1
ΙΡΛΑΝΔΙΑ	8.0	46.4	14.2	3.3
ΒΕΛΓΙΟ	8.2	13.5	3.6	3.8
ΤΣΕΧΙΑ	8.3	30.9	3.6	8.6
ΓΕΡΜΑΝΙΑ	9.8	51.2	6.2	8.3
ΦΙΛΑΝΔΙΑ	11.8	7.1	3.9	1.8
ΚΑΝΑΔΑΣ	12.2	51.6	10.4	5.0
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ	14.1	35.6	8.8	4.0
ΝΟΡΒΗΓΙΑ	15.0	13.1	2.2	6.0
ΔΑΝΙΑ	15.2	13.8	3.6	3.8
Η.Π.Α.	16.6	55.4	15.8	3.5
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ	20.0	45.6	13.3	3.4
ΣΟΥΗΔΙΑ	21.3	6.7	1.5	4.5

Μονογονεϊκές οικογένειες είναι νοικοκυριά στα οποία υπάρχει μόνο ένας ενήλικας και τουλάχιστον ένα παιδί. Το επίπεδο παιδικής φτώχειας είναι όπως στον πίνακα 1 (κάτω του 50% από το εθνικό μέσο εισόδημα).

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 3
Τι θα συνέβαινε αν όλες οι χώρες είχαν το 1 παιδί στα 10
σε μονογονεϊκή οικογένεια;

ΧΩΡΕΣ	Πραγματικό επίπεδο παιδικής φτώχειας (%)	Επίπεδο παιδικής φτώχειας με το 1 στα 10 παιδιά σε μονογονεϊκές οικογένειες (%)	Διαφορά
ΣΟΥΗΔΙΑ	2.6	2.0	-0.6
ΝΟΡΒΗΓΙΑ	3.9	3.3	-0.6
ΦΙΛΑΝΔΙΑ	4.3	4.2	-0.1
ΒΕΛΓΙΟ	4.4	4.5	0.1
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ	4.5	5.5	1.0
ΔΑΝΙΑ	5.1	4.5	-0.6
ΤΣΕΧΙΑ	5.9	6.2	0.3
ΟΛΛΑΝΔΙΑ	7.7	8.1	0.4
ΓΑΛΛΙΑ	7.9	8.3	0.4
ΟΥΓΓΑΡΙΑ	10.3	10.3	0.0
ΓΕΡΜΑΝΙΑ	10.7	10.5	-0.2
ΕΛΛΑΔΑ	12.3	13.1	0.8
ΙΣΠΑΝΙΑ	12.3	13.7	1.4
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ	12.6	11.4	-1.2
ΠΟΛΩΝΙΑ	15.4	15.6	0.2
ΚΑΝΑΔΑΣ	15.5	14.3	-1.2
ΙΡΛΑΝΔΙΑ	16.8	17.3	0.5
ΤΟΥΡΚΙΑ	19.7	20.5	0.8
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ	19.8	16.4	-3.4
ΙΤΑΛΙΑ	20.5	20.6	0.1
Η.Π.Α.	22.4	19.5	-2.9
ΜΕΞΙΚΟ	26.2	26.3	0.1

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

Το επίπεδο παιδικής φτώχειας (κάθετος άξονας) είναι όπως στον πίνακα 1
(κάτω του 50% από το εθνικό μέσο εισόδημα).
Ο οριζόντιος άξονας απεικονίζει το ποσοστό της ανεργίας. Στον πίνακα αυτό και σε όσους ακολουθούν και απεικονίζουν τις χώρες με κωδικά γράμματα, όπου αναγράφεται αριθμός, αυτός αφορά το έτος κατά το οποίο αντλήθηκαν τα στοιχεία.

ΚΩΔΙΚΟΣ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ     AS97 ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ (AUS) BE92 ΒΕΛΓΙΟ (BEL) CN94 ΚΑΝΑΔΑΣ (CAN) CZ96 ΤΣΕΧΙΑ (CZE) DK92 ΔΑΝΙΑ (DEN) FI95 ΦΙΛΑΝΔΙΑ (FIN) FR94 ΓΑΛΛΙΑ (FRA) GE94 ΓΕΡΜΑΝΙΑ (GER) GR94 ΕΛΛΑΔΑ (GRE) HU94 ΟΥΓΓΑΡΙΑ (HUN) IR97 ΙΡΛΑΝΔΙΑ (IRE)

ΚΩΔΙΚΟΣ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ IT95 ΙΤΑΛΙΑ (ITA) JP92 ΙΑΠΩΝΙΑ (JAP) LX94 ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ (LUX) ME94 ΜΕΞΙΚΟ (MEX) NL94 ΟΛΛΑΝΔΙΑ (NEL) NW95 ΝΟΡΒΗΓΙΑ (NOR) PL95 ΠΟΛΩΝΙΑ (POL) SP90 ΙΣΠΑΝΙΑ (SPA) SW95 ΣΟΥΗΔΙΑ (SWE) TU94 ΤΟΥΡΚΙΑ (TUR) UK95 ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ (UK) US97 ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ (USA)

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 5
Νοικοκυριά με παιδιά & ενήλικες χωρίς εργασία
σε σχέση με την παιδική φτώχεια

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 6
Κοινωνικές δαπάνες σε σχέση με την παιδική φτώχεια

Οι κοινωνικές δαπάνες στο γράφημα, είναι εκείνες που πηγαίνουν σε πρόσωπα παραγωγικής ηλικίας - άρα εξαιρούνται οι συντάξεις - (οριζόντιος άξονας: ποσοστό δαπανών επί του ΑΕΠ). Το επίπεδο παιδικής φτώχειας (κάθετος άξονας) είναι όπως στον πίνακα 1 (κάτω του 50% από το εθνικό μέσο εισόδημα). Στις κοινωνικές δαπάνες, δεν συμπεριλαμβάνονται επίσης οι δαπάνες για υγεία & εκπαίδευση, αλλά εκείνες που πηγαίνουν σε πρόσωπα παραγωγικής ηλικίας όπως: επιδόματα ανεργίας, οικογενειακά επιδόματα & υπηρεσίες, επιδόματα αναπηρίας ή ασθένειας, στέγασης και άλλες μορφές κοινωνικών παροχών).

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 7
Γυναικεία απασχόληση σε σχέση με την παιδική φτώχεια
(Ο πίνακας δεν συμπεριλαμβάνει την Ελλάδα)

Το επίπεδο παιδικής φτώχειας (κάθετος άξονας) είναι όπως στον πίνακα 1
(κάτω του 50% από το εθνικό μέσο εισόδημα). Ο πίνακας της γυναικείας απασχόλησης (οριζόντιος άξονας), απεικονίζει το επίπεδο συμμετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναμικό πολλαπλασιασμένο με το μερίδιο της απασχόλησης των γυναικών σε εργασίες πλήρους απασχόλησης. Για παράδειγμα, η Σουηδία έχει ένα επίπεδο συμμετοχής γυναικών 76% και τα τρία τέταρτα των γυναικών που εργάζονται είναι πλήρους απασχόλησης που μας δίνει συνολική τιμή στον πίνακα, 57.

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 8
Χαμηλά ημερομίσθια σε σχέση με την παιδική φτώχεια
(Ο πίνακας δεν συμπεριλαμβάνει την Ελλάδα)

Το επίπεδο παιδικής φτώχειας (κάθετος άξονας) είναι όπως στον πίνακα 1
(κάτω του 50% από το εθνικό μέσο εισόδημα).
Ο οριζόντιος άξονας απεικονίζει το ποσοστό % του εργατικού δυναμικού με πλήρη απασχόληση
και αμοιβή λιγότερο από τα 2/3 του μέσου μισθού.

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

ΠΙΝΑΚΑΣ 9
ΣΥΝΟΨΗ

ΧΩΡΑ	% παιδικής Φτώχειας (Στοιχεία από πίνακα 1)	Μονογονεϊκές οικογένειες (Στοιχεία από πίνακα 2)	Νοικοκυριά χωρίς εργασία (Στοιχεία από πίνακα 5)	Χαμηλοί μισθοί (Στοιχεία από πίνακα 8)	Κοινωνικές δαπάνες (Στοιχεία από πίνακα 6)
ΣΟΥΗΔΙΑ	2.6	21.3	5.0	5.2	14.8
ΝΟΡΒΗΓΙΑ	3.9	15.0			11.2
ΦΙΛΑΝΔΙΑ	4.3	11.8	11.8	5.9	15.4
ΒΕΛΓΙΟ	4.4	8.2	11.0	7.2	9.7
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ	4.5	5.8	3.8		7.9
ΔΑΝΙΑ	5.1	15.2			16.0
ΤΣΕΧΙΑ	5.9	8.3			5.4
ΟΛΛΑΝΔΙΑ	7.7	7.4	9.3	11.9	12.6
ΓΑΛΛΙΑ	7.9	7.7	8.8	13.3	9.1
ΟΥΓΓΑΡΙΑ	10.3	7.4	7.4
ΓΕΡΜΑΝΙΑ	10.7	9.8	8.6	13.3	8.4
ΙΑΠΩΝΙΑ	12.2			15.7	1.7
ΙΣΠΑΝΙΑ	12.3	2.3	10.1	19.0	6.3
ΕΛΛΑΔΑ	12.3	3.7	4.5		2.9
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ	12.6	14.1	13.9	13.8	6.3
ΠΟΛΩΝΙΑ	15.4	5.6
ΚΑΝΑΔΑΣ	15.5	12.2	13.4	23.7	6.8
ΙΡΛΑΝΔΙΑ	16.8	8.0	15.4	18.0	9.1
ΤΟΥΡΚΙΑ	19.7	0.7	3.3		0.7
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ	19.8	20.0	19.5	19.6	8.8
ΙΤΑΛΙΑ	20.5	2.8	7.6	12.5	4.5
Η.Π.Α.	22.4	16.6	11.1	25.0	3.1
ΜΕΞΙΚΟ	26.2	4.3	3.5		0.4

Τα στοιχεία προέρχονται από τους άλλους πίνακες της έκθεσης

Επιστροφή στον πίνακα επιλογών

Επίλογος
Η στάση της Ευρώπης

Στη συνάντηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβόνας το Μάρτιο του 2000, οι ηγέτες των κρατών-μελών της Ε.Ε., δήλωσαν ότι ο αριθμός των φτωχών ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι "απαράδεκτος" και απηύθυναν έκκληση ώστε να γίνουν αποφασιστικά βήματα για την εξάλειψη της φτώχειας. Επεσήμαναν ότι ένα βασικό κλειδί στον αγώνα ενάντια στη φτώχεια και την κοινωνική περιθωριοποίηση, θα είναι η συμφωνία μέχρι το τέλος του χρόνου, σε στόχους, ως προς τους οποίους η πρόοδος θα μπορεί να παρακολουθηθεί.

Συγκρίσεις μεταξύ μελών της Ε.Ε., του τύπου που περιλαμβάνει και αυτή η έκθεση, είναι ένα ουσιαστικό στοιχείο της διαδικασίας. Το Σύστημα Δημοσκοπήσεων Νοικοκυριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ECHP - European Community Household Panel), είναι ένα σύνολο από διερευνητικές δημοσκοπήσεις που διεξάγονται με κοινή μεθοδολογία και ερωτηματολόγια, σε κάθε χώρα, παρέχει ένα ανεκτίμητο εργαλείο για την προσπάθεια παρακολούθησης. Αυτές οι δημοσκοπήσεις συλλέγουν στοιχεία όχι μόνο με βάση τα εισοδήματα αλλά και από μια πλειάδα άλλων δεικτών οικογενειακής ένδειας. Επίσης επιμένουν στην παρακολούθηση των στοιχείων σε βάθος χρόνου για να εντοπίζουν την διατήρηση της παιδικής φτώχειας.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφορά το ποσοστό των παιδιών σε νοικοκυριά 12 χωρών της Ε.Ε., που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα ούτε για μια εβδομάδα διακοπές μακριά από το σπίτι τους.

ΧΩΡΑ	ΠΟΣΟΣΤΟ %	ΧΩΡΑ	ΠΟΣΟΣΤΟ %
ΟΛΛΑΝΔΙΑ	14	ΙΤΑΛΙΑ	36
ΓΕΡΜΑΝΙΑ	18	ΕΛΛΑΔΑ	47
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ	21	ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ	47
ΔΑΝΙΑ	23	ΙΣΠΑΝΙΑ	52
ΒΕΛΓΙΟ	27	ΙΡΛΑΝΔΙΑ	53
ΓΑΛΛΙΑ	34	ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ	62

Φυσικά η συλλογή των στοιχείων είναι μόνο ένα τμήμα της εργασίας. Τα δεδομένα πρέπει να αναλυθούν και να αξιολογηθούν για να αποκαλύψουν τα μυστικά τους. Τα παιδιά, ως μια ξεχωριστή κοινωνική ομάδα, πρέπει να γίνουν το επίκεντρο στην ανάλυση των δεδομένων από την Eurostat (την στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε.). Ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση θα ήταν μια ετήσια έκθεση για την ευημερία των παιδιών στα κράτη-μέλη, με συγκριτικά στοιχεία για την πρόοδό τους στο πέρασμα του χρόνου.

Επίλογος
Πολλά από τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα προηγμένα βιομηχανικά κράτη, έχουν την προέλευσή τους στην ένδεια και τις στερήσεις που σημαδεύουν τα παιδικά χρόνια τόσων πολλών από τους μελλοντικούς τους πολίτες.

Αυτό είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί εύκολα με επιχειρήματα περί ατομικής ευθύνης. Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι είναι φταίξιμο του παιδιού το να γεννηθεί στην φτώχεια. Είναι απλώς ο λαχνός της γέννησης. Και είναι θεμελιώδες για τις κοινές αντιλήψεις της προόδου και του πολιτισμού, ότι δεν μπορεί το "δυστύχημα" της γέννησης να επιτρέπεται να καθορίζει την ποιότητα ολόκληρης της ζωής. Το φορτίο της φτώχειας μπορεί να μην καταγράφεται στους νόμους και της διατάξεις του κράτους, αλλά είναι καταφανές τόσο στις στατιστικές πιθανότητες, όσο και στην καθημερινή πραγματικότητα εκατομμυρίων παιδιών που το μόνο φταίξιμό τους ήταν το να γεννηθούν στα φτωχότερα στρώματα των κοινωνιών μας.

Πρέπει βέβαια να επισημανθεί και το γεγονός ότι το χαμηλό εισόδημα δεν αποτελεί τον κύριο και μοναδικό λόγο για τα δυσοίωνα ευρήματα των ερευνών. Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν, όπως το μορφωτικό επίπεδο των γονέων και οι ικανότητές τους στην ανατροφή των παιδιών. Όμως, αν και το εισόδημα φαίνεται να επηρεάζει σε μέτριο βαθμό τον κάθε ένα από τους παράγοντες της μελλοντικής ευημερίας των παιδιών (εκπαίδευση, αποδοχές, υγεία, εργασία κλπ), συνολικά όλα αυτά μαζί αποτελούν ένα υπολογίσιμο βάρος. Πολιτικές επίσης που θα ανέβαζαν το εισόδημα, θα είχαν ένα καλύτερο αποτέλεσμα από το ίδιο το εισόδημα. Βοηθώντας για παράδειγμα ένα γονέα να βρει εργασία θα ήταν ευεργετικότερο από κάποιο επίδομα. Πάντως αν και η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των γονέων δεν θα αποτελούσε πάντα την καταλληλότερη μέθοδο αντιμετώπισης του προβλήματος, είναι πιο εύκολο να φέρει άμεσα αποτελέσματα από άλλα πιο μακροπρόθεσμα μέτρα όπως η επιμόρφωση των γονέων ή άλλες επικουρικές μέθοδοι. Τέλος, παρόλο που στις περισσότερες χώρες λείπουν τα επαρκή στοιχεία ακόμα και για να εξετασθεί το ζήτημα, οπωσδήποτε, οι υπάρχουσες έρευνες που εξετάζουν το ρόλο που παίζει το ύψος του εισοδήματος, υπογραμμίζουν ξεκάθαρα την ανάγκη για την ύπαρξη κρατικής πολιτικής σε μεγάλο αριθμό ζητημάτων ώστε να εξισορροπηθούν οι ευκαιρίες στη ζωή για όλους τους πολίτες.

Επομένως, για το καλό τόσο των σημερινών παιδιών, όσο και για τον κόσμο που έρχεται, το ξεκίνημα ενός νέου αιώνα απαιτεί μια καινούργια δέσμευση για να τερματισθεί η παιδική φτώχεια στα πλουσιότερα κράτη του κόσμου.

Αυτή η πρώτη έκθεση της UNICEF για την Παιδική Φτώχεια στο Βιομηχανικό Κόσμο έχει σκοπό αποτελέσει μια συνεισφορά στο ζήτημα του κατά πόσο η φτώχεια μπορεί να περιγραφεί, να μετρηθεί και να ελαττωθεί.

Η πλήρης έκθεση είναι διαθέσιμη στα γραφεία της UNICEF - Τηλέφωνο: 210 74 84 184